“Teraz dochodzimy do Królewskiego Seminarium Nauczycielskiego, które dostrzegliśmy już z oddali. Zaprawdę, to majestatyczna budowla, która pasowałaby nawet do światowej metropolii ! Seminarium zostało wzniesione w latach 1904–1908 na przekazanym przez miasto terenie o powierzchni 2,5 hektara, kosztem ponad pół miliona, a dokładnie 518 350 marek. Dzięki cofnięciu głównej fasady uzyskano przedogródek o średniej szerokości 15 metrów. Architektura budynku jest utrzymana w prostocie i tylko w głównym szczycie wykazuje bardziej bogate formy. Do fundamentów użyto betonu cementowego, cokół do wysokości 1,20 m wyłożono granitowymi głazami narzutowymi, a pozostałą część wymurowano z cegieł. Fronty wyłożone są czerwoną cegłą licówką i częściowo tynkami, a dachy pokryto czerwoną dachówką karpiówką w koronkę. Aula z ołtarzem i organami znajduje się na drugim piętrze i jako najważniejsze pomieszczenie w budynku otrzymała bogatszą formę i polichromię.”- tak opisał to miejsce w 1912 roku Richard Ehrlich.
Prezentowane pocztówki pochodzą z czasów pierwszej wojny światowej, kiedy w budynku szkoły urządzono lazaret. Nadawcą jednej z nich jest Jacob, pacjent tej lecznicy, który pisze do swojej macierzystej jednostki w Darmstadt, relacjonując przełożonym co przydarzyło mu się na froncie wschodnim. Zamiast znaczków stawiano stempel lazaretu i dopisek “poczta polowa”
Omawiany obiekt ze względu na swoją wyjątkowość na tle innych w Rogoźnie, został wielokrotnie uwieczniony na kartach pocztowych. Na jednej z nich możemy podziwiać wnętrze auli z witrażami przedstawiającymi sceny z ewangelii, piękny drewniany sufit i boazerię na ścianach. W centralnej części ściany widzimy umieszczony we wnęce ołtarz, po lewej fisharmonia a po prawej tajemnicze drzwi (zapewne zakrystia).






Brak komentarzy:
Prześlij komentarz